Pragmatik Eğitim Programı / Varoluşçu Eğitim Programı - Yazar: Meryem Hamsi İmrol


Eğitim alanında çalışıyor, eğitimle ilgili okuyor, yazıyor ve konuşuyorsak mutlaka John Dewey’nin sözü geçiyordur. Ama daha önce onu bir cümle ile ifade etmek durumunda kalmamıştım hiç ve oldukça zorlandığımı itiraf etmeliyim sanırım. Kaleme aldığı her eserinde neredeyse her bir cümlenin altını çizerek okuduğum için şimdi hangi cümle ile nasıl ifade edebilirdim bu kadar birikimi. Bir de küçük grupla ortak bir ifade üretmek için çalışırken her birimizi etkileyen noktaların farklı olduğunu gördük ve iki ayrı cümle kurarak tamamladık çalışmamızı. İlk olarak daha önce currere ve Freire’de gördüğümüz zaman retoriğine vurgu yapıldığından hareket ettik. Geçmişi anlayarak şimdiyi daha iyi anlamak; şimdiyi anlayarak da geleceği daha iyi planlayabilmek söz konuşu olduğundan “geçmişin bilgisi, eğitimin amacı değil ancak aracı olabilir” cümlesiyle açıkladık Dewey’i.

İkinci cümlemiz ise “eğitimde dönüm noktaları deneyimlerdir” oldu. Çıkış noktası ise Dewey’nin deneyim vurgusuydu. Ne olduğu ve ne olmadığı hakkında o kadar çok açıklama yapmıştı ki başlı başına bir kitap oluşturmuştu bunlar. Ve neden bu kadar altını çiziyor olabilir ki diye düşününce aslında çocuğu öne çıkardığı ve onun isteklerinin, onun yaptıklarının meydana getirdiği bir süreç olarak eğitimin gerçekleştiğini ifade etmeye çalıştığını anladık diyebilirim.

Yaptığımız çalışmanın bir başka ürünü de Dewey’nin eğitim anlayışında varoluşçuluğun izlerine rastlamaktı. Okumalar sırasında gerçekte nasıl olur acaba diye sorarak varoluşçu bir eğitim, sınıf, okul vb. hayal etmek zor gelmişti. Çünkü gerçek olarak algıladığımız durum o kadar farklıydı ki neredeyse her şeyi öğrencinin yaptığı yeni bir gerçeklik düşünememiştim. Bu bağlamda Dewey’nin daha iyi eğitimin nasıl olabileceğine dair yaptığı tartışmaların varoluşçu eğitim uygulamasına örnekler sunduğunu fark ettim. Eğitimin amacı çocuğun varlığı ve kendini gerçekleştirmesini amaç olarak benimsemek olmalı diyordu çünkü. Okullarda uyulması zorunlu olan kurallar ve uygulanması gereken programlar varken deneyime odaklanın diyordu çünkü. Çünkü deneyimin içindeydi çocuk, öznesiydi öğrenme sürecinin.

“Gittiğim her yerde kuşları görüyorum”

Şehirdeki öğrencileri doğal yaşamla buluşturmak
Ellen Royse

Ders: Çevrebilim ve Şehir Ekolojisi

Hedef: Öğrencilerin doğal yaşam hakkında bilinçlenmeleri ve koruma sorumluluğu duymalarını sağlamak.

Kazanımlar:
Doğal yaşamın bir parçası olan kuşlar hakkında bilgi sahibi olur.
Doğal yaşamın bir parçası olan kuşlara değer verir.
Yaşadığı şehirde yaşayan ve oradan geçen göçmen kuşları korumaya yönelik projeler gerçekleştirir.

Etkinlikler:
20 farklı markanın logoları gösterilip neye ait olduğunu söylemeleri istenir. Ardından 20 yaygın kuş türü gösterilir. “Kuşlarla ilgili kısımda pek bilgi sahibi olmamanızın sizce nedeni nedir?” sorusu yöneltilir. Tüm fikir ve sorular tahtaya yazılır.

Profesyonel dürbün kullanarak yaygın kentsel kuş türleri tespit edilir.

Her öğrenci bir kuş türü seçip ayırt edici özellikler ve doğal tarihlerini araştırırlar. Her öğrenci bilgilerini sınıfla paylaşır ve kendi kişisel kuş kılavuzlarını oluştururlar.

Haftada birkaç kez kuş gözlemlerine çıkılıp kılavuzların bilgilerinden faydalanılır.

Yerel kuruluşlardan destek alınarak farklı kuş türleri tecrübe edilir.

Şehirde yaşayan ve göçmen kuşları korumaya yönelik çalışmalar tasarlanır ve gerçekleştirilir. Bunun için bir uzman ve birkaç öğrencinin oluşturduğu küçük grupla Light Out D.C.’nin veri toplama çalışmalarına katılınır. Toplanan kuş ölüm verileri sınıfta analiz edilir. Bulgular bina sahipleri ve mimarlara bildirilmek üzere yetkililerle paylaşılır.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder